Precies 1 maand terug.

Er is niet heel veel gebeurt in deze maand maar toch even een verhaaltje hiervan.
Na de opname weer even rustig aan gedaan en alles op een rijtje proberen te zetten. dat is enigszins gelukt.
Op 30 juni kwam Volendam naar LSVV om een oefenwedstrijd te spelen. Het leek ons wel leuk om daar even te gaan kijken. Het was goed weer en ik had er ook zin in dus het gevoel was goed. Heerlijk gestaan en ook nog een biertje gedronken buiten en later binnen aan de bar met Frank Merk en Berry Komen. Dat ik thuis kwam was Annet gezellig naar de kermis in Oudkarspel. De dag er na toch wel een beetje een raar hoofd. maar ik mocht niet zeuren omdat ik het zelf gedaan heb. 1 juli op verjaardag bij Pieter en natuurlijk de EK finale. Terechte winnaar alleen had ik liever Italië gezien als winnaar. Hierna weer wat rustig aan gedaan en het gaat eigenlijk wel goed met me. Ja natuurlijk heb ik nog mijn daagjes dat het niet super gaat, die zal ik nog wel even houden. Wel ben ik aan het aankomen doordat ik pittig wat sondevoeding tot me neem.Dat gaat dus de goede kant op. Dan loopt de aanvraag voor de long-revalidatie in Groningen. Daar begin ik op zijn vroegst eind Augustus mee dus we hebben nog even.
Dit was weer even een update van vorige maand. Nu op naar de vakantie en hopen op mooi weer.

Schandalig lang terug !!!

Hallo, ja het is al een hele tijd terug dat ik wat geschreven heb. Het is eigenlijk schandalig maar ja dat ik niets geschreven heb is ook wel weer een goed teken. Dit betekend namelijk dat ik niet echt met het verleden bezig ben. Ik kijk ook meer in de toekomst, al is dat niet altijd even gemakkelijk. Zeker niet als het niet zo goed gaat.
Het is een hele tijd goed gegaan en zat ik lekker in mijn vel. Ik heb wel in april wat probleempjes gehad met rode vlekjes op mijn benen. Dit bleek achteraf iets te zijn, wel een week in het ziekenhuis gelegen.
Nu lig ik weer in het ziekenhuis en mag morgen naar huis. Ik zat er namelijk helemaal doorheen.
Mijn conditie ging iets omlaag, kreeg wat groen sputum, buik deed zeer en de pijn van de Clagget-holte was niet onder controle. Hierdoor maakte ik me ernstig zorgen waardoor ik er psychisch helemaal doorheen zat.
Vorige week woensdag opgenomen met psychische en lichamelijke klachten. Gelukkig was er lichamelijk geen reden tot paniek en dat stelde me direct al wat gerust. Een week rust nemen en even alles op een rijtje zetten met medewerking van de Maatschappelijk Werkster van de afdeling ben ik er weer een beetje. Natuurlijk moeten we, Annet en ik, het thuis proberen zo te houden.
Ik voel me nu weer sterk genoeg om de fysio, die ik gestaakt was, weer op te pakken. Tevens gaan we samen met Frans er aan werken om toch wat structuur in ons leven te bouwen. Deze was ver te zoeken.
We hopen dat het allemaal weer goed gaan en we gaan er voor de volle 100% tegen aan.
Tot zover weer even een update van mij en ik ga er vanuit dat het niet meer zo lang zal duren eerdat ik weer wat ga schrijven. Zal ik zeggen dat ik probeer een maandelijkse update te houden.
Groetjes Mies. 

Een maand verder !!!!

ja mensen, dat is lang geleden. Maar dat betekent vaak dat het goed gaat en ik e niet zo erg aan denk om de blog te bewerken. Het gaat ook wel goed maar met dagen ertussen die niet goed zijn.
Er is toch wel weer het een en ander gebeurd in de afgelopen maand. Zo is op 11 Februari onze tante An overleden aan de gevolgen van longkanker. Zij mocht helaas maar 69 jaar worden. Dit betekende dat zij op donderdag 16 februari gecremeeerd werd in Driehuis. Ik had op deze dag een afspraak staan bij de KNO-arts en op de longpoli. Even een telefoontje en het werd verzet naar de andere week, 23 februari. De crematie was natuurlijk emotioneel maar ook wel weer een heel mooi en waardig afscheid voor tante An.
Dan 23 februari richting UMCG voor de longpoli. De KNO had geen plekje voor me waardoor ik dus alleen naar vd Bij mocht. Ik reed heen en Annet reed terug, de taken mooi verdeeld en om eerlijk te zijn red ik het niet om op 1 dag heen en terug te rijden. Bloed prikken, foto en gesprek zoals gewoonlijk.
Het ging op zich wel goed met me maar ik liep toch nog wel veel te kloten met de darmen en maag. Dus vd Bij voelde even van binnen en van buiten naar de buik waarbij hij toto de conclusie kwam dat het niet goed zat. Hij stelde voor om een onderzoek te laten doen van de darmen om te kijken wat er niet goed was. Ook nog even een buikoverzichtsfoto. Geen probleem natuurlijk.
Vrijdag 24 februari laat in de middag belde vd Bij mij op met de mededeling dat op de buikoverzichtsfoto te zien was dat ik helemaal vol zat met ontlasting en dat dit wel eens de problemen konden veroorzaken. Mede met de sondevoeding die misschien te dik en te geconcentreed is. Dus : laxeren en de sondevoeding verdunnen. Sondevoeding verdunnen is geen probleem maar laxeren ??? dat betekent op zijn zachts gezegd, je buik legen dmv medicijnen en heel veel poepen. Nou de eerste dagen viel het nog wel mee maar vanaf maandag ging het goed te keer in huize van Straaten. het hoogtepunt was dinsdagnacht. gelukkig was Dennie te slapen bij daan van Ar en Fem waardoor ik op Dennie`s bed kon liggen. Ik liep om het kwartier naar de WC en alles deed me zeer. Ik wist niet hoe ik zitten of liggen moest. Toen op de woensdag ochtend de Grand Finale kwam en ik me helemaal leeg scheet met alle gevolgen van dien. Maar ik was wel gelijk van al mijn problemen af had een ingedekte buik. Hij was natuurlijk helemaal leeg en wilde gevuld worden. Dit deed ik maar even heel rustig aan en sinds die ochtend gaat het goed met me. Geen last meer van mijn buik gehad en ik hoop het ook niet meer te krijgen. Nu alleen die kilo`s die ik verloren heb er weer aan te krijgen, dat gaat lukken hoor.
Dit was even het medische gebeuren nu het sociale en leuke deel.
We hadden 21 februari 10-minuten gesprek op school van Dennie. meester vond het een leuk maar druk mannetje en het ging prima met hem. Lezen, schrijven en rekenen gaan hem makkelijk af. Altijd leuk om dat te horen over je eigen zoon. Toen kreeg Dennie vakantie waarin we een heleboel plannetjes hadden gemaakt. Slaapkamer schilderen, naar het zee-aquarium, bioscoop en veel zwemmen. jullie raden het al, daar is niet heel veel van terecht gekomen.
Zaterdag, de eerste vakantiedag, moest Dennie zaalvoetballen in `t Veld. Het ging om het kampioenschap in de poule dus niet zomaar een wedstrijdje. de eerste wedstrijd werd het heel knap 1-1 en de tweede wedstrijd werd het maar liefst 7-0 voor de tegestander (jammer maar helaas). Dennie ging hierna te spelen bij Lando. Wij boodschappen doen en relaxen.
We zouden dus maandag beginnen met het schilderen van Dennie`s slaapkamer. Dennie en ik zouden dit project wel even klaren. Maar zodra we wilden beginnen was de vogel gevlogen en speelde heerlijk bij LSVV op het voetbalveld en werd er niet meer aan schilderen gedacht. geeft niks , dan een andere keer. Dinsdag uitgeslapen met z`n 3tjes en Dennie was al helemaal zenuwachtig want hij mocht bij Daan logeren. Wij hielden ons hart al vast of dat goed zou gaan. Daan wil nl graag vroeg slapen en heeft zijn slaap nodig en Dennie slaapt graag laat en kan met een uurtje minder toe. De volgende dag kwam Femke en vertelde ons over het slaap avontuur. Daan had gevraagd aan Dennie , om 8 uur, of hij misschien wat minder wilde gaan praten want ik wil slapen. Dit lukte natuurlijk niet en dus liep Daan naar Femke om te vragen of er geen "uit-knop" aan Dennie zat. Prachtig toch zo`n vraag. Uiteindelijk ging Daan op een andere kamer en kwam het toch nog goed. Dennie kwam woensdag om 3 uur thuis en had een heel leuk logeernachtje gehad.
Annet en ik hadden eigenlijk het bezoek aan het zee-aquarium gepland vandaag maar omdat Dennie pas in de middag thuis kwam ging dit ook niet door.
Donderdag hadden we dagje niks, lekker rustig, met z`n 3tjes thuis achter de computer en tv.
Vrijdagmiddag gingen we naar de bioscoop in Schagen. De Muppets in zaal 2. Dennie vond hem heel leuk maar voor ons viel de film wat tegen.
Annet ging daarna naar Wonders uit eten met Conja en was weer op tijd thuis en had heerlijk gegeten.
Zondag was ik voor het eerst weer op LSVV om naar het 4de te kijken. Dennie was al eerder heen gegaan en was heerlijk aan het voetballen met de zoons van de jongens van het 4de. Job, Stef, Thomas, Mitchel en Jay. Ik kwam de 2de helft en we stonden 1-0 voor, de eindstand werd 5-1 voor LSVV4 waardoor er een reden was om even een pilsje in de kantine te drinken en zolang de "boys" lekker aan het spelen zijn kan het. Ik liep om 3 uur naar huis en plofte weer lekker op de bank met een bordje haring. het ging nog onwijs goed met me en voelde me oersterk. 5 uur kwam Dennie thuis en een kwartier later kwam Annet thuis. Annet was samen met Els naar de IKEA geweest (leuk hoor). Omdat ik me zo sterk voelde stelde ik voor om even lekker uit eten te gaan. Dat vond iedereen (Joop, Els, Annet en Dennie) ook een goed idee en dus liepen we om 7 uur "de Buizerd" binnen.
Heerlijk gegeten en gezeten maar toch kakte ik om kwart voor 9 in. Natuurlijk helemaal niet raar omdat ik ook geen tukkie had gedaan. Dus toen we thuis kwamen gingen Dennie en ik direct naar boven om heerlijk onder de wol te kruipen. Volgens mij sliep ik net iets eerder dan Dennie !!!
Vanochtend was ook weer een rare ochtend omdat Annet weer naar haar werk "moest". Annet gaat op therapeutische basis weer de draad oppakken. We hopen dat het goed gaat en gaan daar wel vanuit. maar ze had niet verwacht dat ze zo vroeg moest beginnen, de wekker ging om kwart voor 6 omdat ze om half 7 in Broek op Langedijk in de bakkerij moest zijn. En nu ik dit schrijf rijdt de auto voor en stapt Annet het huis binnen dus het zal mij benieuwen hoe het gegaan is?
Dus al met al proberen we het "normale" leventje weer te pakken.
Vanavond ga ik naar Groningen om in het NH hotel te logeren omdat ik morgen om 8.10 een afspraak heb bij de KNO en later bij de longpoli. Dennie slaapt weer op mijn plekje omdat hij morgen vrij van school is door de lerarenstaking. Ik hoop dat we wat wijzer worden morgen van de KNO en dat er wat meer geluid uit kan komen.
Groetjes Mies.

Eindelijk weer eens.

Hallo allemaal, de titel zegt het al, eindelijk weer eens.
we zijn natuurlijk 25 Januari richting Groningen gereden om daar in het NH hotel te logeren om de volgende dag ons te melden op B1VA (8.30 uur). We werden met open armen ontvangen en heel preyyig geholpen. Als eerste natuurlijkeven kijken hoe de Clagett-holte er uit zag en of er nog vreemde dingen waren. Dr vd Wouwe, bekende chirurg voor mij, kwam ook haar blik even werpen om de holte. Het zag er prfect uit zoals zei dat zo mooi kan zeggen in het Vlaams. Maar wat gaat er met die hechtingen gebeuren vroeg ze aan mij. Ik moest haar hetantwoord schuldig blijven omdat dat mij noit verteld is. En daar was Dr vd Wouwe niet zo blij mee en begon direct, met de verpleegkundige, de hechtingen te verwijderen. Dat was niet altijd een pretje omdat ze al lekker diep ingegroeid waren en het dus lastig was om sommige er uit te halen. Ze waren heel blij dat we een afspraak gemaakt hadden om even te laten controleren omdat dit geen hechtingen waren die vanzelf zouden oplossen. En wanneer ik 2 weken later had geweest dat ik dan een groot probleem had gehad met ontstoken en nog verder ingegroeide hechtingen die dan waarschijnlijk wel operatief verwijderd moesten worden. En daar zit niemand op dit ogenblik op te wachten. Maar goed daar moeten we ook niet te lang bij stil staan anders worden we gek. We waren blij dat ze er uit zijn en dat het er prima uitziet. We mochten ook met het verschonen terug naar 1 gaas en een afplakgaas. Dat was een heerlijk gehoor dat ze dat zeiden. Nu kan Annet het doen en zijn we niet meer zo afhankelijk van de thuiszorg. Thuiszorg komt nu 1 keer in de week om toch nog even de controle te handhaven en als er toch iets mocht gebeuren of als wij twijfelen dat zij direct weer kunnen aanschuiven.
Daarna naar de longpoli. Bloed prikken, foto en niet blazen. Foto was goed en zoals we verwachtten ging het allemaal de goede kant op. Besproken met Dr Nossent hoe het kan dat ik de ene dag in topvorm ben en dan een andere dag denk dat het niet meer goed komt. Dit is normaal zegt hij, als je weet wat er allemaal met je gedaan is en waar je van moet genezen, is het natuurlijk niet zo dat je direct weer in staat bent om het allemaal te doen zoals je wilt. En...... dat duurt nog wel even. je lichaam heeft tijd nodig om rustig te worden en te genezen. Qua longen gaan we al de goede kant op en wat betreft de Clagett is het gewoon tijd nemen en rust wanneer nodig. Ik mocht wel veranderen van pijnmedicatie omdat ik van de morfine af wilde. Dus vanaf 27 Januari aan de Tramadol. Wel weer met een goed gevoel de poli  afgelopen, we mogen 3 weken thuis blijven, 26 februari weer op controle.
Wat betreft mijn stem is er nog steeds geen duidelijkheid omdat er geen afsparaakgemaakt was bij de KNO terwijl ik dacht dat het wel zo zou zijn. Dit is nu op 26 februari, afspraakbrief is al binnen. Hopen dat er dan wat duidelijk wordt.
Ook nog even met Tiny, maarschappelijk werkster, geteut over van alles en nog wat. Altijd goed om even met iemand te praten die verstand heeft van de situatie en weet welke wegen je eventueel moet bewandelein bij problemen of iets dergelijks. Maar natuurlijk ook om lekker even je ei kwijt te willlen.
Dat was het ziekenhuis en dat was al druk zat, maar we moesten nog door naar Vaasen (dicht bij Apeldoorn) om onze nieuwe voortent op te halen. Om half 2 waren we daar maar toen was die meneer er nog niet, wat logisch is als je om 3 uur afgesproken hebt. Nou dan maar even lunchen in de snackbar. Annet een patatje oorlog en fricandel speciaal. En ik een halve kip. Heerlijk was het. Ondertussen was het half 3 en de meneer was thuis. Even een babbeltje en inladen maar. Prachtige tent waar we veel plezier aan zullen beleven.



Daarna snel door naar huis want wij houden niet van files. Kwart voor 5 waren we thuis en reden direct door naar Dik en Daphne want daar was Dennie en we mochten daar lekker eten.
Boerenkool met worst, heerlijk en gezellig met z'n 8-en aan tafel. Alles was goed gegaan met Dennie waar wij natuurlijk ook blij mee waren.
7 uur stapten we ons huisje binnen en ik plofte direct op de bank met een Morfinepil in mijn maag om de Clagett te laten rusten. 's Avonds zouden we nog bij Simone op verjaaardag maar dat liet ik even afhangen hoe ik me voelde. Na 1,5 even lekker gelegen te hebben was ik er wel weer en maakten we ons op voor de trip naar de Tulpenstraat. het was niet druk maar wel gezellig. Even een biertje en een hapje en stom ouwehoeren. Ik denk dat we om half 12 richting huis gingen en dus om 12 uur afgepeigert in bed rolden.
De volgende dag was ik niet helemaal top en had natuurlijk een terugslag van de toch wel zware Donderdag. Hoe verder de dag vorderde hoe beroerder ik werd. Veel buikpijn onder in de buik en heel veel keer naar de WC met super kleine flartjes ontlasting. Mijn temperatuur werd wat hoger dan ik gewend ben van mezelf, zeer moe en chagrijnig naar Annet toe, terwijl die er natuurlijk helemaal niks aan kan doen. Ik te bed met een tramadol en de hoop dat het wel zal opknappen. hier kwam niets van terecht en hield daarentegen bijna een week stand. Afgelopen woensdag ging het wel weer een beetje en donderdag was ik weer een beetje de "oude". Ik moest biljarten voor het clubkampioenschap en ging op de Spartamet heen, dik ingepakt met Sjaal, muts en wanten want het vroor 4-5 graden. Het werd een late avond en dat was niet helemaal in mijn planning omdat ik net weer een beetje boven Jan was. 1 uur was ik thuis met 4 partijen biljarten achter de rug. Dus redelijk druk. Vrijdag weer hetzelfde liedje als die week er voor. Buikpijn, moe en naar de klote. Wij te vloeken waar dat nou door komt. Maar we denken dat het komt dat ik toch gewoon nog te veel doe voor wat ik kan. maar ik weet de rem nog niet echt te vinden, of eerlijk gezegd het kantelpunt weet ik niet.
Maar gelukkig was deze periode dat ik niet lekker was maar 1,5 dag en was het zaterdagmiddag weer zo goed als weg. natuurlijk lag ik zaterdag op tijd in bed en was snel in dromenland.
ik heb wel geleerd van deze dagen en hoop ook dat ik er aan zal denken de komende tijd.
Nu lekker sneeuw en ijs. Ikzelf houd er niet zo van maar vanuit je huis en achter het raam ziet het er prachtig uit. Dennie is lekker aan het schaatsen en met de sneeuw aan het klooien.
Zaterdag ging dennie bij zijn vriendin, Tess, op verjaardag  waar hij ook lekker even geschaatst heeft. Ik was ook even op verjaardag maar was nog niet helemaal top dus na 2 uurtjes kon ik met Irma mee rijden die me voor de deur afzette. Dennie had nog geen zin om mee te gaan en mocht nog wel even blijven. Hij zou alleen naar huis komen lopen maar werd later gehaald door Oma Jonker. dat vond ik toch wel lekker.
Gister op verjaardag bij Leonie waar Dennie ook weer het ijs op ging met Thomas en Jet. Ik plofte neer in een heerlijke stoel en zat als een prins. Na 1,5 uur werd het voor ons tijd om op te stappen omdat we nog een verjaardag hadden en ik dus nog even wilde rusten. Op mijn eigen bankje met de benen languit Ajax kijken. Nou ja Ajax, het was meer FC Utrecht.
3 uur werd de rolstoel naar buiten gereden en was het tijd om naar Danique te rijden. Muts op, wanten aan en natuurlijk een kleedje over de benen. De jongens natuurlijk op het ijs en de ouders vanuit huis kijken of alles goed bleef gaan. Met een heerlijk Gluhwijntje en een hapje.
Half 6 was het dus einde druk weekend. Ik heb me er goed doorheen gewerkten gelukkig nergens last van. We hebben dus genoeg rust genomen tussendoor en zoals ik dat nu ervaar is dat ook echt heel belangrijk. Uiteindelijk komt het wel goed denk ik.
Groetjes en tot de volgende keer,

Mies    

Afspraak UWVwerk.

Zo daar ben ik weer.
Een redelijke week gehad met een aantal goede en een aantal mindere dagen. Dinsdag en woensdag had ik wat verhoging en was erg moe. De temperatuur kwam niet hoger dan 37.9 dus vond ik het nog niet de moeite om te bellen met het UMCG. Wel goed in de gaten gehouden en heel veel liggen en rusten.
Vandaag was het weer goed, 37.02 en ik voel me dan ook direct een stuk beter.
Vorige week heb ik het idee opgevat om een gesprek aan te gaan met iemand van de UWV. Ik lag namelijk een nacht te denken over wat ik nu eindelijk wil gaan doen als ik me weer lekker in mijn vel vind zitten. Daar heb ik natuurlijk in het ziekenhuis ook al menigmaal over nagedacht. En alsmaar kwam bij mij naar boven dat ik apothekersassistent wel iets vond. Dat lijkt me gewoon erg leuk en een uitdagend beroep.
Natuurlijk koken is nog steeds mijn passie en hetgeen ik het liefst doe. Annet en ik zijn er achter gekomen dat dit toch niet hetgeen is wat ik weer moet oppakken. Onregelmatige tijden, vette luchten, stressvolle situaties en hele lange dagen. En zoals wij mij kennen verleg ik mijn grenzen steeds weer totdat ik toch weer veel te veel hooi op de vork neem met alle gevolgen van dien. Dit zegt niet dat de vorige afstoting komt door mijn werk, en ik ben er ook van overtuigd dat het zeker niet zo is.
We delen wel de mening dat een stabiele en regelmatige omgeving voor mij het beste is.
Ik heb dus vorige week vrijdag mijn contactpersoon bij de UWV gebeld om eens om tafel te gaan zitten over de toekomst van mij (ons). Zij was inmiddels verandert van functie maar wist nog wel wie ik was en zij ging op zoek naar iemand binnen de organisatie, die haar taken over zal nemen wat mij betreft. Ook zal zij alles even haarfijn uitleggen hoe het allemaal in elkaar steekt met mijn situatie. Wel zo makkelijk dat hij al iets van mij afweet voordat we elkaar ontmoeten.
Maandag 30 Januari heb ik dus een afspraak bij het UWV-werk om te praten over het een en ander. Ik wil namelijk een MBO opleiding gaan volgen via LOI of iets dergelijks. Ik heb nu alle tijd van de wereld en dan is het handig dat ik die nuttig besteed. Zij kunnen mij ook vertellen of het zinvol is en of het voor mij betaald wordt ivm re-integratie. We zullen dus wel zien hoe dit verloopt. Ik heb er zelf een goed gevoel over en heb zin om iets te gaan doen waar ik wat aan heb.
Zoals jullie lezen gaat het dus al best wel de goede kant op met me. De conditie is nog niets maar de geestelijke kracht is enorm. We zijn 2 keer per week bezig met fysio en hoop dus dat beetje bij beetje beter wordt.
25 januari gaan Annet en ik een nachtje uit logeren in Groningen. Ik heb namelijk 26 januari een afspraak bij de chirurg om 8.30 uur. Daarna poli longen, dan nog KNO arts en ook ws maatschappelijk werk. Dat is een lange dag waardoor ik gevraagd heb of er een hotel voor ons kan worden geboekt om het toch te voltooien zonder ernstige vermoeidheid. natuurlijk is dit nooit een probleem dus wij gaan een nachtje in het NH hotel tegenover het UMCG. We zijn zeer benieuwd wat er allemaal uit komt bij de verschillende artsen.
Ik ben wel weer een beetje begonnen met het sociale leven. Vorige week donderdag werd ik gehaald door Berry om naar de biljart te gaan. Om 10.30 gingen we weer naar huis, natuurlijk bracht Berry me ook weer thuis. Dat was net mooi en gezellig. Zaterdag ben ik met Dennie mee gegaan naar de zaalvoetbal. De eerste wedstrijd was om 8.00 uur !!!!! Dit is nog vroeger dan dat hij naar school moet. We hadden wel taart omdat ik weer thuis ben, de jongens vonden het heerlijk. Hierna moesten ze nog een bekerwedstrijd in Den Helder spelen maar dat was me nog even te veel en dus ging Annet alleen mee met JG. Verloren met 2-7 maar ze hebben hun stinkende best gedaan.
Maandag is er kaarten bij Christiaan en ik hoop dat ik er bij ben. We zullen zien ik leef van dag tot dag wat betreft afspraken. Soms denk ik dat het goed gaat maar dan een uurtje later lig ik zo lekker op de bank dat ik er niet meer vanaf kom.